Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

VARIOUS - Modern Rock '90s 2x LP (Virgin, 1994)


   Φίλες και φίλοι, σήμερα έχουμε ανεβάσει για εσάς άλλη μία από αυτές τις νοσταλγικές συλλογές που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του '90. Πολλές από αυτές περιείχαν την αφρόκρεμα του νέου ροκ, όπως αυτό διαμορφώθηκε και εκφράστηκε με το πέρας της δεκαετίας του '80. Στο ίδιο περίπου ύφος με τη συλλογή "Generation Rock" που ανεβάσαμε πριν λίγο καιρό είναι και η "Modern Rock 90s", επίσης σε διπλή βινυλιακή έκδοση.
   Η παραπάνω συλλογή ήταν βέβαια από τις πρώτες που κυκλοφόρησαν την περασμένη δεκαετία -πιο συγκεκριμένα το 1994- και περιέχει κυριολεκτικά την ελίτ του τότε νέου ανεξάρτυητου ροκ, κυρίως δε τα πιο σημαντικά από τα πολλά υποσχόμενα συγκροτήματα σε διεθνές επίπεδο. Πιστεύουμε πως θα είναι μία από τις συλλογές που, μόνο και μόνο επειδή ξεκινά με το "Creep" των Radiohead και περιέχει επιπλέον τα "Saturn 5" από τους Inspiral Carpets και "Sabotage" από Beastie Boys -δεν δίνουμε άλλα στοιχεία- θα θελήσετε να την ακούτε στο αυτοκίνητο, στα ταξίδια σας, ή από το σπίτι στη δουλειά και αντίστροφα... και σίγουρα θα νοσταλγήσετε μια άλλη, περασμένη αλλά όχι πολύ μακρινή εποχή.
   Τέλος, σημειώνουμε ότι μαζί με τους νέους συμμετέχουν και κάποιοι "βετεράνοι" της ανεξάρτητης σκηνής: Ramones, Nick Cave, Morrissey, Depeche Mode, Kristin Hersh κ.ά.

   Καλή σας ακρόαση!!

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Squeeze - 6 Squeeze Songs Crammed Into One Ten-inch Record (A&M, 1979)



  Difford/Tilbrook (κατά το Jagger/Richards ή Strummer/Jones) – ένα από τα δυνατότερα συνθετικά δίδυμα στο χώρο της new wave, υπεύθυνο για το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας των Squeeze.
   Με μουσική ύπαρξη να ξεπερνά ήδη τις τρεις δεκαετίες, μετά από αρκετές και συχνά μακροχρόνιες διαλύσεις, το συγκρότημα είναι συναυλικά ενεργό και πάλι, ενώ σύμφωνα με φήμες ετοιμάζει νέες ηχογραφήσεις και κυκλοφορίες!
   Το παρόν, αρκετά σπάνιο ΕΡ σε «συμπιεσμένη» μορφή –για να δικαιολογήσει άλλωστε και τον τίτλο τους– αποτελεί αμερικάνικη κυκλοφορία του 1979, με 6 αντιπροσωπευτικά τραγούδια μέσα από τα δύο πρώτα LPs του συγκροτήματος. Η συνθετική και εκτελεστική ευρηματικότητά τους είναι βέβαια προφανής, κάτι που άλλωστε αποδεικνύεται και από την πιστή βάση των οπαδών των Squeeze μέχρι σήμερα, με τον προαναφερθέντα συνθετικό κορμό να εμπλουτίζεται κατά καιρούς με αρκετά άλλα μέλη.
   Από τα περιεχόμενα τραγούδια, πιο γνωστά στην Ελλάδα είναι τα “Cool For Cats” και “Take Me Im Yours”, με το δεύτερο ν’ αποτελεί έναν μοναδικό new wave ύμνο με εμβατηριακό χαρακτήρα, άφθαρτο στο πέρασμα του χρόνου. Οι στίχοι του δε, αποτελούν μνημείο έμπνευσης και φαντασίας για την άνευ όρων παράδοση στη δύναμη της αγάπης μετά από ένα περιπετειώδες, αλληγορικό ταξίδι ανά τον κόσμο! Αναζητήστε τους και θα καταλάβετε…
   Δικό σας το ΕΡ από σήμερα.

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΟ ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟ GREEKLISH !!!

   Και τώρα που η μετανάστευση έχει αρχίσει να ξαναγίνεται της μόδας, ή που οι σπουδές στις Η.Π.Α. αρχίζουν για κάποιους, δεν θα μπορούσαμε βέβαια να σας αφήσουμε απροετοίμαστους. Σας παραδίδουμε λοιπόν μετά από μακρά μελέτη, το…






(Απάνθισμα των χαρακτηριστικότερων εκφράσεων των πέραν του Ατλαντικού Ελλήνων, όπως αυτό διαμορφώθηκε μέσα από την επαφή τους με τους εκεί ιθαγενείς).


   Καλωσήλθατε λοιπόν στον κόσμο των Greeklish, της επιμειξίας δηλαδή της ελληνικής γλώσσας με την αμερικανική, όπως αυτή ακούγεται στους κύκλους των βιοπαλαιστών (και μη) μεταναστών μας!
   Το παρόν φιλοδοξεί αφ’ ενός να αναδείξει τα κωμικοτραγικά της παραπάνω συνάντησης των δυο γλωσσών σ’ ένα περιβάλλον ανάγκης για γρήγορη συνεννόηση –όπου κατά κανόνα η μόρφωση παίζει ρόλο κομπάρσου– και αφ’ ετέρου να σας προετοιμάσει για το ισχυρό πολιτισμικό σοκ της επίσκεψής σας στο Νέο Κόσμο, ή έστω της επαφής σας με Έλληνες της διασποράς με τους οποίους λίγο-πολύ όλο και κάποια συγγενική σχέση θα σας ενώνει.
   Έτοιμοι λοιπόν; Προσπαθήστε εσείς και οι φίλοι σας διαβάζοντας και επαναλαμβάνοντας τις παρακάτω λέξεις, ενώ έχετε καλυμμένη την ερμηνεία τους, να μαντέψετε τι μπορεί να σημαίνουν. Κάθε σωστή απάντηση σάς δίνει 10 βαθμούς, κάθε λανθασμένη σάς αφαιρεί 5, ενώ σας διαβεβαιούμε ότι όλες είναι (όσο παράξενες ή απίθανες μπορεί να μοιάζουν για τους αμύητους) πέρα για πέρα αληθινές... Καλή επιτυχία!


1. Αρόνο
Όχι, δεν πρόκειται για λιμάνι της Ιαπωνίας ή έστω της γειτονικής και φίλης Ιταλίας! Αν το ακούσετε να προφέρεται και μάλιστα συνοδευόμενο από ελαφρό ανασήκωμα των ώμων, να ξέρετε ότι είναι έκφραση που δηλώνει άγνοια (“I don’t know”) του ελληνοαμερικάνου συνομιλητή σας για το θέμα στο οποίο του ζητήσατε τη γνώμη (π.χ. πώς κατάφερε να βγει πρόεδρος ο Μπους Τζούνιορ ή γιατί η Καλομοίρα έπεισε τους πάντες ότι διαθέτει φωνή)..!


2. Κανέρικα
Άνετα θα μπορούσε να είναι χωριό της Πελοποννήσου (βλέπε Δουνέικα) και όντως πρόκειται για τοπωνύμιο. Έλα μου όμως που δηλώνει την αμερικανικότατη πολιτεία του... Connecticut, στην οποία κατά πάσα πιθανότητα οι εκ Πελοποννήσου Έλληνες μετανάστες αποτελούν ισχνή μειοψηφία!


3. Καξάκας
Καμία σχέση με κακόφωνα πτηνά όπως η καρακάξα ή ο κόρακας. Αντίθετα, πρόκειται για τη Greeklish απόδοση του μάλλον αμετάφραστου και διόλου επαινετικού χαρακτηρισμού –ιδίως όταν χαρακτηρίζει άνδρα– “cocksucker”.
Συνώνυμο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά ή ως συμπλήρωμα του ανωτέρω, το «μαδαφάκας», επίσης δυσμετάφραστο στη νεοελληνική.


4. Κάρο
Από τις ευκολότερες καταχωρίσεις του παρόντος λεξικού. Είναι βέβαια το αυτοκίνητο –όσο νέας τεχνολογίας κι αν είναι –, παρ’ όλο που ακούγοντας τον όρο για πρώτη φορά και μάλιστα στη φράση «Πήρα ένα κάρο είκοσι άλογα» ίσως αναρωτηθείτε για το ποιον άραγε αιώνα διανύουμε...


5. Κομπανία
Μικρή έως ελάχιστη σχέση με ομάδα νέων καλλιτεχνών, φίλων του ρεμπέτικου τραγουδιού... Η λέξη προέρχεται από το “company” και σημαίνει την εταιρεία! Γι’ αυτό αν μάθετε ότι ο φίλος της κόρης σας εργάζεται σε κομπανία, μη βιαστείτε να τη σπάσετε στο ξύλο χαρακτηρίζοντάς τη ως ξεμυαλισμένη που πήγε και αγάπησε το χασικλή νεαρό μπουζουξή. Αντίθετα, πρέπει να την επαινέσετε, ρωτώντας την παράλληλα αν είχε ολοκληρωμένες σχέσεις με τον εν λόγω νεαρό κι αν όχι, γιατί το καθυστερεί τόσο πολύ!!


6. Κοράκι
Υποκοριστικό του «κόρι» και ουδεμία σχέση έχον με το συμπαθές μελανόπτερο πτηνό. Θέλει πολλή φαντασία για να σκεφτεί κανείς ότι η λέξη υπονοεί το... τέταρτο του δολλαρίου (quarter), το οποίο είναι μάλλον το μικρότερο άξιο λόγου ποσόν που μπορεί κάποιος να μεταχειριστεί στις καθημερινές του συναλλαγές.
Παράδειγμα: «Δως μου ένα κοράκι να κάνω ένα φόν-κολ».


7. Κουμπιούρα
Δε θα σας αδικήσουμε για τους συνειρμούς σας με επανάσταση του ’21, κουμπούρια, γιαταγάνια και Ομέρ Βρυώνη. Όμως η ζωή προχωρά και στις μέρες μας στις κοινότητες των ελληνοαμερικάνων η λέξη σημαίνει... κομπιούτερ! Έτσι, δεν είναι διόλου απίθανο ν’ ακούσετε κάποιο γονιό να καυχιέται για το βλαστάρι του:
- «Με την κουμπιούρα που αγόρασα του Τζόνι, έγινε πρώτος μαθητής!»


8. Λόγιας
Αν σκεφτήκατε ότι είναι ο πολυλογάς ή αυτός που είναι όλο ψεύτικες υποσχέσεις, δε βρίσκεστε και πολύ μακριά από την ερμηνεία του όρου. «Λόγιας» λοιπόν είναι ο δικηγόρος (lawyer), ο οποίος με λίγη καλή θέληση και ακόμα περισσότερο παραδάκι μπορεί να σε βγάλει αθώα περιστερά, δεν πα’ να ’χεις καθαρίσει τον ίδιο τον Πρόεδρο και όλο του το συγγενολόι..!


9. Μεϊντάνος
Αν ακούσετε να μιλούν με θαυμασμό για τα εστιατόρια του παραπάνω κυρίου, μη βιαστείτε να φουσκώσετε από εθνική υπερηφάνεια για το ελληνόπουλο που πάμφτωχο μπόρεσε να προκόψει και να... αυτοδημιουργηθεί στη μαύρη ξενητειά.
Κατά πάσα πιθανότητα αναφέρονται –αποδίδοντας ό,τι έπιασε το αυτί τους– στην πασίγνωστη αλυσίδα McDonald’s, της οποίας ο ιδρυτής μάλλον εκ Σκωτίας και ουχί εξ ορεινής Αρκαδίας έλκει την εθνική καταγωγή!


10. Μιμπόλι
Ουδεμία σχέση με σπορ όπως το μπέηζμπολ, ούτε καν με κάποιο καλλωπιστικό φυτό. Πρόκειται απλώς για τον κεφτέ (meatball), ιδιαίτερα δημοφιλή στο Νέο, όσο και τον Παλαιό Κόσμο!


11. Μισίνι
Οποιουδήποτε είδους μηχάνημα (machine), από κομπιουτεράκι τσέπης έως θεριζοαλωνιστική μηχανή. Χαρακτηριστικός ο εξής διάλογος:
- Ωραία τα μιμπόλια σου Ευτέρπη μου!
- Ναι, γιατί πήρα μισίνι του κιμά Φανούρη μου!!


12. Μπάμης
Τι;;; Ο γεωργός που ειδικεύεται στην καλλιέργεια μπάμιας; Ο συμπαθής μανάβης της γειτονιάς; Με τίποτα! Ο όρος «μπάμης» υπονοεί τον αλήτη (bum), κάτι για το οποίο δύσκολα μπορούν να κατηγορηθούν οι προαναφερόμενοι βιοπαλαιστές.
Συνώνυμο: «Κρούκης».


13. Μπελοζέρι
Μπορεί ν’ ακούγεται σα μπιζέλι, όμως για πολλοστή φορά η λέξη είναι παραπλανητική ως προς την πραγματική της σημασία: «Μπελοζέρι», προερχόμενο από το “below zero”, είναι η πολύ χαμηλή, κάτω του μηδενός θερμοκρασία! Αθάνατη δε ανά τους αιώνες θα μείνει η κλασική φράση «Τα μπελοζέρια εφρηζάρανε τα λέκια και δε μουβάρουνε τα σήπια», την οποία όποιος κατανοήσει αμέσως κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον. Τζίφος, ε; Ιδού λοιπόν η μετάφραση: «Οι χαμηλές θερμοκρασίες πάγωσαν τις λίμνες και δεν κινούνται τα πλοία»!!! Είπατε τίποτα;;


14. Μπίλι
Ο Βασίλης στ’ αγγλικά; Μπορεί, αλλά κατά πάσα πιθανότητα όταν ακούτε να μιλάνε με ύφος δυστυχίας για ένα μπίλι, μάλλον δε θα εννοούν συγγενή ή φίλο τους που κακόπεσε αλλά κάποιο λογαριασμό (bill) που έβγαλε τον οικογενειακό προϋπολογισμό εκτός σχεδίου:
- «Πήραμε ένα μπίλι χίλια ντάλαρς και μας ήρθε ο ουρανός σφοντύλι!»


15. Ντέρης
Αναφορά βέβαια στον λατρευτό πατέρα κάποιου ή κάποιας, προερχόμενη φυσικά από τη λέξη “daddy”.
Παράδειγμα: «Ωραία κοπέλα η Πηνελόπη, αλλά ο ντέρης της είναι καξάκας!».


16. Οπερέτα
…Σιγά τώρα μην έπιανε καημός τους μετανάστες μας για το λυρικό θέατρο και τον Γιόχαν Στράους! Αν ακούσετε κάπου τη λέξη, το πιθανότερο είναι να επακολουθήσει συζήτηση για τον μακρύ χρόνο που η υπάλληλος τηλεφωνικής εταιρείας (operator) ανάγκασε κάποιον να περιμένει στη γραμμή, μέχρι να μπορέσει να μιλήσει με την πατρίδα…


17. Ρουμάτος
Δεν πρόκειται φυσικά για τον μόνιμα μεθυσμένο με... ρούμι! Ο όρος αναφέρεται στον συγκάτοικο (roommate) –συμφοιτητή ή μη–, που μπορεί να μπεκρουλιάζει που και που, αυτό όμως δεν τον κάνει σε καμιά περίπτωση... μπάμη! (βλ. σχετικό λήμμα του λεξικού).


18. Στέκι
Πώς λέμε «στέκι των γλεντζέδων» ή «κακόφημο στέκι»; Καμία σχέση και πάλι! Η συγκεκριμένη λέξη σημαίνει «μπριζόλα» (steak) και μόνο όταν δείτε το μέγεθος που τη σερβίρουν τα εστιατόρια στις Η.Π.Α. θα καταλάβετε γιατί είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό υπέρβαρων ανθρώπων στον κόσμο..!


19. Φένα
Θυμίζει γυναικείο χαϊδευτικό, έτσι δεν είναι; Για μια ακόμα φορά όμως πέσατε έξω... «Φένα» (εκ του “fan”) είναι απλά... ο ανεμιστήρας! Χαρακτηριστικά, μπορείτε ν’ ακούσετε το εξής:
- «Κλείσε πια τη φένα, μας μπελοζέριασες!»


20. Χορέβα
Θα μπορούσε και να είναι διάσημη Ρωσίδα μπαλαρίνα των Μπολσόι, αλλά η αλήθεια για την ετυμολογία της λέξης βρίσκεται μάλλον πολύ μακριά: αποτελεί για ακόμα μια φορά ηχητική απόδοση του “whatever” (οτιδήποτε, όπως και νά ’χει), έκφραση που δείχνει ευγένεια όταν είστε καλεσμένος σε κάποιο σπίτι και σας ρωτούν τι να σας προσφέρουν:
- «Χορέβα, πάντως όχι μιμπόλια!».


21. Ρουφιάνος
Και εδώ πλέον μιλάμε για την κορυφαία καταχώριση του λεξικού Greeklish! Αναλογιστείτε πότε και για ποιον χρησιμοποιήσατε τελευταία φορά τον όρο: για κάποιο ύπουλο υποκείμενο βέβαια που έβαλε λόγια πίσω απ’ την πλάτη σας, που αποκάλυψε κάποια πράξη σας σ’ αυτούς που δεν έπρεπε ή που έφερε στο φως παρά τη θέλησή σας κάποιο κρυφό σας πάθος ή αμαρτία, έτσι δεν είναι;
Κι αν σας πούμε ότι κάθε αμερικάνικο σπίτι που σέβεται τον εαυτό του ανοίγει πρόθυμα τις πόρτες του σε ρουφιάνο μια φορά το χρόνο, θα πήγαινε κάπου το μυαλό σας;
«Ρουφιάνος» λοιπόν δεν είναι άλλος από τον συμπαθέστατο τεχνικό που συντηρεί ή επισκευάζει τη... σκεπή του σπιτιού (roof), ιδίως εν όψει του χειμώνα!!





ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

145-210 βαθμοί: Μάλλον μας δουλεύετε! Ή έχετε ζήσει και εργαστεί επί μακρόν στην ξενητειά (πολύ πιάτο βρε παιδιά η Αμερική!), ή έχετε δείκτη ευφυίας πολύ πάνω του κανονικού και μάλλον αδικείτε τον εαυτό σας με την ανάγνωση του παρόντος λεξικού!

75-140 βαθμοί: Είστε αρκετά έξυπνοι και παρατηρητικοί. Άνετα θα μπορούσατε να σταδιοδρομήσετε ως λαντζέρης/λαντζέρα στη Βόρειο Αμερική και μπορεί κάποια μέρα –πού ξέρετε;– με το τίμιο μεροκάματό σας να καταφέρετε ν’ αγοράσετε κάρο Φεράρι!

0-70 βαθμοί: Έχετε μεγάλα περιθώρια βελτίωσης στους τομείς της γλωσσομάθειας και της γενικότερης νοημοσύνης σας. Όμως μην απελπίζεστε: με λίγη εξάσκηση ή έστω αποστήθιση του παρόντος ταχύρρυθμου προγράμματος, ίσως κατορθώσετε να παραγγείλετε... στέκι στην Αστόρια! Εξάλλου μέχρι και η λαίδη Άντζι έμαθε αγγλικά για τις ανάγκες τής ανά την Αμερική περιοδείας της, εσείς δε θα τα καταφέρετε;;;

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

VARIOUS - Generation Rock 2xLP (BMG-Sony-Warner, 1994)


   Φίλοι και φίλες επιστρέψαμε από τις Αυγουστιάτικες διακοπές με γεμάτες τις "μπαταρίες" μας και ευχόμαστε να έχετε και σεις ξεκουραστεί αρκετά και φυσικά να έχετε όρεξη για μπόλικη και καλή μουσική.
   Σήμερα είπαμε να ανεβάσουμε μια συλλογή με Νέο Ροκ της δεκαετίας του 90. Προτού μιλήσουμε γι αυτή τη συλλογή, ας βάλουμε κάποιες σκέψεις στο τραπέζι... Ποια είναι η χρησιμότητα των συλλογών αυτών; Εκτός από την επί του παρόντος ενημέρωση για τις μουσικές κυκλοφορίες, καθώς αυτές οι συλλογές-επιλογές συνήθως περιέχουν την αφρόκρεμα των κυκλοφοριών και εκτός από την προφανή 'άρπα-κόλα' και προχειροδουλειά που συνήθως αποσκοπεί σε εμπορική επιτυχία. Αν και ακουγόμαστε κάπως σκληροί, πιστεύουμε πως κάπου εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της αλήθειας...
   Όμως, αφού τα χρόνια περάσουν και αφού τα ακούσματά μας αλλάξουν ίσως, αυτές οι συλλογές είναι αρκετά χρήσιμες στο να μας θυμίζουν ένα ομορφότερο -ίσως- παρελθόν και να νοσταλγούμε με "soundtrack" τη μουσική αυτών των συλλογών. Κάπως έτσι νιώσαμε ακούγοντας την "Generation Rock" συλλογή από το μουσικό δυναμικό τριών πολυεθνικών δισκογραφικών εταιρειών. Όμως αυτή η εποχή στην οποία αναφέρεται η σημερινή συλλογή μας, είναι γεμάτη μουσικά διαμάντια... Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς... ονόματα που τότε μεσουρανούσαν στον χώρο της ροκ: Green Day, Red Hot Chilli Peppers, Lemonheads, Whale, Violent Femmes, Oasis, Afghan Whigs, Echobelly και πόσα ακόμα πολλά υποσχόμενα ονόματα των αρχών της δεκαετίας του 1990. Με άλλα λόγια, πρόκειται μια αξιόλογη συλλογή και σίγουρα θα την απολαύσετε.
   Είναι ο δικός μας τρόπος να ευχηθούμε σε όλους σας "καλό φθινόπωρο"! (Ανανέωση link 24/01/2012)

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011

Fischer-Z - Red Skies Over Paradise (Liberty, 1981)


   Φίλες και φίλοι του ΤΡΤ... για ακόμη μια φορά ξεθάβουμε ήχους και φιγούρες του παρελθόντος για να υπενθυμίσουμε αλλά και να μάθουμε στους νεότερους τι ωραίες μουσικές έβγαιναν κάποτε. Είναι γεγονός πως εμείς εδώ ζούμε στο παρελθόν και έχουμε ελάχιστες αναλαμπές προς το παρόν ή το μέλλον. Οπότε τι περιμένει κανείς από νοσταλγούς της δεκαετίας του 80; 'Μόνο καλή μουσική' είναι η απάντηση! Από εκεί πίσω στο παρελθόν, σας φέρνουμε τους Βρετανούς Fischer-Z. Ήταν ένα μουσικό σχήμα δημιούργημα του John Watts (κιθάρα - φωνή) ο οποίος ήταν επίσης υπεύθυνος και για τις περισσότερες συνθέσεις τους, τραγούδια δηλαδή που το κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν το πέρασμα της ροκ μουσικής από την "λαμπερή" δεκαετία του 70 στην ελπιδοφόρα μεν, ομιχλώδη δε δεκαετία του 80. Η μουσική των Fischer-Z εν ολίγοις ήταν μείγμα art rock, progressive rock (από τα τέλη των 70s) που μετουσιωνόταν στη new wave/μετα-πανκ των αρχών των 80s. Αρκετά πετυχημένο το μείγμα αυτό, παρήγαγε εκρηκτικά κομμάτια γεμάτα από ένα αινιγματικό θεατρινισμό, υποβοηθούμενο κυρίως από το φοβερό εύρος φωνητικών του Watts, τα οποία άλλοτε θύμιζαν Roger Daltrey (The Who), άλλοτε David Bowie, άλλοτε Brian Ferry (Roxy Music), ακόμη και David Byrne (Talking Heads). Η μουσική τους κυρίως μελωδική με αρκετά πομπώδη-επικά μέρη, πράγμα που κατά κάποιο τρόπο αναδεικνύει την ταυτότητα του γκρουπ. Στα περισσότερα από τα 12 άλμπουμ τους αυτός είναι και ο κανόνας. Σήμερα σας παρουσιάζουμε το τρίτο τους LP με τίτλο "Red Skies Over Paradise" στο οποίο διαφαίνεται καλύτερα ακόμα αυτή η ικανότητα του συγκροτήματος να γράφει "αθάνατους" ροκ ύμνους όπως τα μελωδικά, και ταυτόχρονα κοφτερά, "Berlin"(στα ίχνη της παλιότερης επιτυχίας τους "The Worker"), "Battalions of Strangers" (αντιπολεμικός ύμνος), "Wristcutter's Lullaby" (αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας), "Red Skies Over Paradise" (φόβος της ατομικής βόμβας και πυρηνικών), αλλά και άλλες κομματάρες όπως τα "The Writer" (υπαρξιακό σχόλιο), "Cruise Missiles" (επίσης αντιπολεμικός ύμνος) και "Multinationals Bite" (ειρωνικό σχόλιο κατά του ρατσισμού), όλα με έντονο τον κοινωνικό, πολιτικό, αντιπολεμικό, αριστερό -θα λέγαμε- προσανατολισμό στη θεματολογία. Όπως καταλάβατε είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις κομμάτια στην περίπτωσή των Fischer-Z αφού λίγο-πολύ όλα ικανοποιούν τα περισσότερα γούστα.     
   Ίσως κάποιοι να βρουν τον ήχο τους ξεπερασμένο, αλλά δεν περιέχει εφέ ή ψεύτικα τεχνάσματα - είναι αυτό που είναι, και αυτό φτάνει εν τέλει στα αυτιά του ακροατή. Καλή ακρόαση !!!

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Μασσέλες - Μασσέλες LP (Polygram, 1986)

    Δύσκολο έως αδύνατο να εντοπιστεί στην ελληνική δισκογραφία από το 1986 (χρονιά κυκλοφορίας του παρόντος) και μετά, κάτι αντίστοιχο και ισάξιο σε μουσικό ή στιχουργικό επίπεδο. Ο Τάσος Βουγιατζής και η παρέα του πέτυχαν σε μια σπάνια συγκυρία έμπνευσης και εκτελεστικής ικανότητας να μας δώσουν έναν απόλυτα καλαίσθητο δίσκο, γεμάτο από δείγματα γνώσης και σωστής αφομοίωσης ποικίλων ακουσμάτων –όσον αφορά το ηχητικό μέρος–, αλλά και ανεπανάληπτου μαύρου χιούμορ, στα όρια μιας εκλεπτυσμένης αστικής διαστροφής, όσον αφορά το στιχουργικό!
   Ας πάρουμε όμως τα πράγματα ένα-ένα: έχουμε κατ’ αρχήν να κάνουμε με μουσικούς με πολλή όρεξη, κατάρτιση και ευρύτητα ακουσμάτων, αφού στις επιρροές του δίσκου γίνονται ιδιαίτερα ευδιάκριτα τα στοιχεία της ροκ, των μπλουζ, της swing-jazz, όσο και της λάτιν μουσικής (guajira, salsa), σε σωστές πάντοτε αναλογίες, με απόλυτη αίσθηση του μέτρου και της προσαρμογής στην ελληνική πραγματικότητα. Το δεύτερο και εξ ίσου σημαντικό στοιχείο της κυκλοφορίας αυτής είναι βέβαια η μη σοβαροφανής διάθεση των στίχων, γεμάτη από στοιχεία αυτοσαρκασμού, υποχθόνιου χιούμορ, ερωτικών έως σεξουαλικών υπονοουμένων, τα οποία αν θέλει ανακαλύπτει βήμα-βήμα ο ακροατής που δεν θα πέσει στην παγίδα ενός φαινομενικά εύπεπτου ακούσματος, για να προσπεράσει χωρίς δεύτερη σκέψη.
   Πολλά τα… δαιμόνια που θ’ ακούσετε σε τόνους εκμυστήρευσης να πρωταγωνιστούν στις αυτοτελείς ιστορίες των τραγουδιών: κατά συρροή ηδονοβλεψίες, διεστραμμένες κυρίες, έως και δολοφόνοι με ρομαντική διάθεση! Το πώς καταφέρνει ο κερατάς –με την καλή και τιμητική έννοια– Τάσος να τα συνδυάσει όλα, δημιουργώντας ένα χαλαρό ρεπορτάζ εικόνων και ήχων, παραμένει στοιχείο της μαγείας του δίσκου, μαγείας που μας έχει κάνει να μην μπορούμε να τον βγάλουμε από το προσωπικό μας cd-player εδώ και χρόνια…
   Η εγχώρια και διεθνής συγκυρία της κυκλοφορίας αυτής της ηχογράφησης, ευνοούσε τα πράγματα: στην Ευρώπη ακούγονταν τότε οι Matt Bianco, το Café Bleu των Style Council, ενώ και στην Ελλάδα κάποιοι όπως η Αρλέτα, ο Βαγγέλης Γερμανός των δύο πρώτων δίσκων και ίσως οι πολύ πρώιμοι Κατσιμιχαίοι πρότειναν (αποσπασματικά όμως) στοιχεία παρεμφερή μ’ εκείνα από τις ΜΑΣΣΕΛΕΣ. Αυτό που κάνει τις τελευταίες να υπερτερούν είναι ο συνδυασμός των πολλών προαναφερόμενων πραγμάτων που με εμφανή άνεση και δεξιοτεχνία κατάφεραν, έστω και στη βραχύβια ύπαρξή τους. Και λέμε βραχύβια, γιατί μόλις που πρόλαβαν να κάνουν μερικά περάσματα από την αποκλειστικά κρατική ακόμα τηλεόραση της εποχής, όπως στο ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ του Διονύση Σαββόπουλου (από το οποίο και διασώζεται ένα κλιπάκι στο σταθμό του ηλεκτρικού στη Βικτώρια, όπως ίσως θα έχετε δει σ’ ένα από τα πρώτα posts του blog μας), ή μια παρουσίαση του Τάσου στην εκπομπή της ΕΡΤ2 ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ, γυρισμένη στο Club 22, για το τραγούδι «Το Προτελευταίο Βαλς (Καπετάνιος)» του παρόντος. Τα backing vocals του δίσκου ανήκουν σε δυο υπέροχες κοριτσίστικες φωνές, από τις Μίκη Παυλίδη καιι Κλάρα Άντον, όπως μας πληροφορεί το σχετικό ένθετο. Προσωπική ομολογία: η ερμηνεία του τραγουδιού αυτού ήταν τόσο απίστευτα απλή και όμορφη, που για πολλά χρόνια, προτού ακόμα εντοπίσουμε τον δίσκο, στάθηκε το μοναδικό στοιχείο για την αναζήτησή του!
   Μιλήσαμε πιο πάνω για μια συγκυρία που δυστυχώς δεν κράτησε πολύ. Oι χρονικά παράλληλες χοντροκοπιές αυτού που κακώς άρχισε τότε να ονομάζεται «ελληνικό ροκ» (Ζουγανελο-Μπουλο-Γιοκαρινο-Παπακωνσταντινιές του σωρού) και το νεο-σκυλάδικο που μας βρήκε λίγο αργότερα με αφορμή την έλευση της ιδιωτκής TV, δεν άφησαν πολλά περιθώρια σε ό,τι καλόγουστο να ξεχωρίσει: δεν έφερνε βλέπετε ούτε κατανάλωση ουίσκι, ούτε επίδειξη οπισθίων και ινστιτούτων αισθητικής πάνω σε τραπέζια και πίστες…
   Για το δικό μας κριτήριο ωστόσο, αυτό που δημιούργησαν και πρότειναν τότε οι ΜΑΣΣΕΛΕΣ παραμένει αξεπέραστο, αφού ακόμα και σήμερα ακούγεται φρέσκο και προπαντός βάζει το μυαλό να δουλέψει και λίγο, προκειμένου να μπει στα απίστευτα σενάρια που αφηγούνται τα τραγούδια αυτής της κυκλοφορίας. Και κάτι τελευταίο: δοκιμάστε κι εσείς να φτιάξετε ένα cd με αυτά και να το ακούτε στο αυτοκίνητο όταν ξεκινάτε για κάποια απόδραση από τις πόλεις σας. Θα διαπιστώσετε γρήγορα το πόσο καλή παρέα θα σας κρατήσουν, κάνοντάς σας συχνά ν’ ακολουθείτε χτυπώντας με το χέρι στο τιμόνι τους ρυθμούς τους, ενώ ίσως θα κρυφοχαμογελάτε ταυτόχρονα με τα πονηρά υπονοούμενα των στίχων. Ποιος ξέρει; Ίσως δίπλα σας περνά εκείνη τη στιγμή ένα άλλο αυτοκίνητο με την ίδια μουσική να βγαίνει απ’ τα ηχεία, απόδειξη για το ότι κάποιοι συνοδοιπόροι σας μοιράζονται το καλό σας γούστο, αλλά και τις ακουστικές εμπειρίες που το blog μας συνιστά!
 

Υ.Γ. Είχαμε πρόσφατα την ευκαιρία να γνωριστούμε ιντερνετικώς με τον Τάσο και να έχουμε μια εξαιρετικά φιλική συζήτηση για τις ΜΑΣΣΕΛΕΣ και την πορεία τους. Με προθυμία μάς έδωσε κάθε πληροφορία που ζητήσαμε και μας έστειλε το ένθετο του δίσκου –του οποίου την ύπαρξη αγνοούσαμε, αφού το LP που είχαμε στα χέρια μας δεν το περιείχε– το οποίο πάραυτα ενσωματώθηκε στην παρούσα ανάρτηση. Όσοι-ες δεν το είχατε δει σπεύσατε λοιπόν, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για επανάληψη και μελέτη των απίστευτων στίχων και ιστοριών που καλύπτουν όλο το φάσμα ρεαλισμού-σουρρεαλισμού για το οποίο είχαμε μιλήσει πιο πάνω. Άπειρες ευχαριστίες Τάσο για μια ακόμα φορά!

...και η εμφάνιση που τα ξεκίνησε όλα, πρόσφατα ανακαλυφθείσα και ψηφιοποιημένη από τον Τάσο (και την κόρη του!), μετά από σχετική μας παρακίνηση και παράκληση. Συμμετέχει στα φωνητικά η Ράνια Διζικιρίκη.


Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

VARIOUS - Rock FM 96,8 Rodon Live (MBI, 1993)


   Γεια σας φίλοι και φίλες του Prostitution Times... Και σήμερα παρουσιάζουμε κάτι ξεχωριστό, ίσως όχι ιδιαίτερα σπάνιο, αλλά πια δυσεύρετο. Είναι μια κυκλοφορία με την αφορμή των πρώτων τριών χρόνων της λειτουργίας του ραδιοσταθμου Rock FM 96,8. Στις 23 Δεκεμβρίου του 1992 ο Rock FM για να γιορτάσει τα τρίτα γενέθλιά του οργάνωσε ένα "πάρτυ" στο πάλαι ποτέ club Ρόδον στην οδό Μάρνη (τώρα είναι super market) με την συμμετοχή των Last Drive, That's Why, Trade Mark, Απροσάρμοστων και Magic de Spell. Η ζωντανή αυτή εμφάνιση ηχογραφήθηκε και όλοι οι καλλιτέχνες συμμετέχουν με δύο τραγούδια στην πλέον ιστορικής σημασίας συλλογή αυτή, γιατί σήμερα όπως είπαμε και πιο πάνω, από τη μια το club Ρόδον δεν υπάρχει πλέον, από την άλλη ο Rock FM 96,8 έχει πάψει να είναι ανεξάρτητος ραδιοφωνικός σταθμός και λίγο πολύ έχοντας μπει στη λογική της playlist και γενικότερα της εμπορικής προώθησης της μουσικής, απέχει από το πραγματικά ζωντανό γίγνεσθαι της σημερινής μουσικής σκηνής αναμασώντας τα hits του χτες. Σκοπός της ανάρτησης αυτής δεν είναι να "κράξουμε" τον κάποτε αγαπημένο Rock FM. Η λογική άλλωστε στο σημερινό μουσικό ραδιόφωνο είναι η ίδια, να παίζει μουσική που δεν ενοχλεί και να μην προβάλλει ουσιώδη μουσικά γεγονότα εκτός από τα trendy 'Rockwave', 'Eject', κ.α., αλλά και δεινόσαυρους της rock που εμφανίζονται κάθε τόσο σαν κακός εφιάλτης.
   Στα αυλάκια αυτού του δίσκου-ντοκουμέντο από τις πιο αθώες εποχές της Ελληνικής ροκ σκηνής παίζουν αυτά τα 5 συγκροτήματα, με πιο χαρακτηριστικούς τους Last Drive με την garage/rock 'n' roll διάθεση, τους That's Why και Trade Mark σε πιο hard rock/heavy ύφος, τους Απροσάρμοστους -ως πρώην σχήμα του Π. Σιδηρόπουλου- να έχουν βεβαίως τη θέση τους στην ελληνόφωνη ροκ σκηνή, και τους Magic de Spell - ζωντανή ιστορία της ντόπιας new wave σκηνής από τα γεννοφάσκια της νωρίς το '80- να ακροβατούν ανάμεσα στην πρότερη περίοδο του αγγλικού στίχου και στην ύστερη επιλογή του ελληνικού.
   Ευχόμαστε καλή ακρόαση, γράψτε μας σχόλια για ό,τι θέλετε. Μας ενδιαφέρει η γνώμη σας για να κάνουμε αυτό το blog συνεχώς καλύτερο!
(Ανανέωση link 25/01/2012)

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

Cocteau Twins - A Collection...


   Τριμελές σχήμα, μέρος του δυναμικού της θρυλικής εταιρείας 4AD και από τα πλέον χαρακτηριστικά της post-punk/new wave σκηνής – αν και με δυσκολία θα μπορούσε κανείς να τους κατατάξει σ’ ένα από τα πιο πάνω είδη. Σήμα κατατεθέν τους οι αιθέριες μελωδίες, οπωσδήποτε η μοναδική φωνή της Liz Fraser, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο κυριολεκτικά έκανε μετάπλαση της αγγλικής γλώσσας σε μια νέα, πρωτόγνωρη μορφή ηχοχρωμάτος και τέχνης.
   Τόσο οι στίχοι όσο και οι τίτλοι των τραγουδιών των Cocteau Twins παρέπεμπαν σε άλλους τόπους και χρόνους, με στοιχεία που συνέδεαν μύθο και πραγματικότητα με έναν εντελώς ποιητικό τρόπο. Η Fraser που ήταν υπεύθυνη για τους στίχους, τους παρουσίαζε στους υπόλοιπους κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, κάνοντάς τους σύμφωνα με ομολογία τους συχνά ν’ αμφιβάλλουν για το περιεχόμενο και τη σημασία τους, όπως άλλωστε και πλήθος από τους ίδιους τους φανατικούς οπαδούς τους, που όσο περνούσαν τα χρόνια γίνονταν όλο και περισσότεροι ανά τον κόσμο.
   Εννέα άλμπουμς και περίπου είκοσι singles και EPs ήταν ο απολογισμός της καριέρας των Cocteau Twins στη διάρκεια της σχεδόν εικοσαετούς πορείας τους από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 ως τα τέλη των ’90s, μαζί με αρκετές συνεργασίες όπως με τον συνθέτη Harold Budd, το ευρύ μουσικό σχήμα των This Mortal Coil ή ακόμα και τη συμμετοχή της Fraser στο Mezzanine των Massive Attack.
   Από την παραπάνω επίσημη δισκογραφία έχουμε σταχυολογήσει κάποιες αγαπημένες «στιγμές», που πιστεύουμε πως θα σας δώσουν μια καλή εικόνα για το μοναδικό είδος το οποίο καθόρισαν – και είναι πολύ λίγα τα συγκροτήματα ή οι μεμονωμένοι καλλιτέχνες που έχουν ως σήμερα καταφέρει κάτι τέτοιο…
   Βυθιστείτε λοιπόν στον μυστηριακό, ονειρικό κόσμο των Cocteau Twins και κρατείστε την αισθητική την οποία προτείνουν ως ιδεώδες ζωής (living ideal) και μέτρο αξιολόγησης για τις κατοπινές μουσικές σας αναζητήσεις!
 

Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Δεν Υπάρχει και τα Σπάει !


   Τι είχαμε υποσχεθεί στο «μανιφέστο» μας; Να φωτίσουμε και να δείξουμε τα ζώα της μορφωτικής/αισθητικής μας νύχτας; Ουδέν ευκολότερον, που έλεγαν παλιά..!
   Η πιο χτυπητή περίπτωση των καιρών μας αφορά την αναπαραγωγή ξένου τηλεοπτικού κόνσεπτ (που λένε τώρα…), προσαρμοσμένου στην εγχώρια πραγματικότητα. Με αφορμή την «ομαδοποίηση» και την «ανάδειξη» δήθεν ομοειδών (παπάρια μάντολες) επιτυχιών της τάδε και της δείνα δεκαετίας, όλα τα κτήνη της δισκογραφικής μας χυδαιότητας είναι παρόντα: οι αγελάδες –κάποτε τετράπαχες και τώρα ελέω mp3 και κεσατιών στις πωλήσεις δίσκων κάπως πιο ισχνές– που τρέφονται με τα κόπρανα των αυτοαποκαλούμενων μουσικών δημιουργών, οι ύαινες που τα ψοφίμια αποτελούσαν και αποτελούν το πανηγύρι τους, οι κρεατόμυγες που βουίζουν μονότονα και με θράσος πάνω από τα πτώματα και τα όρνια των πολυεθνικών που περιμένουν κάνοντας κύκλους πάνω από τα κοπάδια περιμένοντας κάτι για ν’ αρπάξουν. Α ναι, ξεχάσαμε τους βουβαλοκαναλάρχες που ποντάρουν στην περιέργεια και τη δίψα για ευτελή γκλαμουριά (όπως λέμε «κιτς») μπας και πουληθεί καμιά σερβιέτα παραπάνω (δες παλιότερη ανάρτησή μας για τους τηλεμπαμπούλες), αλλά και τους ποντικομικρούληδες ημι-άνδρες που μισοκλείνοντας τα βλέφαρα μερακλώνουν με χουντοζεϊμπεκιές για το… αγόρι απέναντι! Συγγενής κατηγορία με τους παραπάνω το όμοιων σεξουαλικών προσανατολισμών πουτανότσουρμο από ορνιθογκόμενες, εμφάνισης η-μπότα-έξω-από-το-τζην-γίναμε-αμερικάνες-με-μια-εσάνς-από-Μπουρνάζι, από τις οποίες γίνεται δειγματοληπτική επιλογή κάθε φορά ώστε οι γνώσεις τους περί μουσικής να είναι ευθέως ανάλογες με εκείνες περί νανοτεχνολογίας ή μοριακής γενετικής. (Σημείωση: Η ντεκαπάζ στην Ελλάδα είναι από δεκαετίες εθνικό σπορ, ενώ νεότερες έρευνες θέλουν τα χημικά της να εισχωρούν εντός του κρανίου και να κατατρώγουν βαθμηδόν τη φαιά ουσία, ενισχύοντας συλλήβδην τους όποιους παγκόσμιους μύθους για ξανθές). Ανάλογου βέβαια επιπέδου και τα σχόλια που συνοδεύουν κάθε… καταχώριση στο τοπ, όπως: «καλέ τι ανεβαστικό τραγούδι! Μόλις το ακούς σού ’ρχεται αμέσως ν’ ανέβεις στο τραπέζι και να τα δώσεις όλα στο τσιφτετέλι!!», ή «…θυμάμαι με τις κολλητές μαζευόμαστε στο Ξεκωλάδικο και κόβαμε φλέβα κάθε που ο dj το έπαιζε!».
   Αφήσαμε για το τέλος την ορδή ευτυχισμένων χειροκροτητών να επιδοκιμάζουν κάθε κρυάδα που εν είδει σχολίου ξεστομίζεται για να γεμίζει τα κενά (I.Q; παιδείας; συνείδησης;) της παρουσίασης, και ΟΛΑ ΚΑΛΑ!!! Με τις υγείες μας βρε! Και από τον πολιτιστικό βούρκο αναβαθμιστήκαμε και κεφάραμε πάλι απόψε!!
...Όσοι λοιπόν εκφράζονται μέσα από οθωμανικά σήριαλ («Ασημένια Πόμολα», «Το Ξεροβόρι του Μπακλαβά» κ.λπ.), και ραδιοσταθμούς τύπου «Ξέρα» ή «Νυχτωδία», εδώ θα βρουν το στοιχείο τους: σαμπουάν, κοντίσιονερ και μαλακτικό μαζί, όλα σε ένα! Τελική κατάληξη βέβαια η σκοτεινιά του υπονόμου, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα…
   Μάγκες και κούκλες του blog, αν οι διαπιστώσεις σας σχετικά με τα παραπάνω συμπίπτουν έστω και λίγο με τις δικές μας, μη μας αφήνετε από κοντά για να μη σας αφήσουμε ούτε εμείς! Έστω και με διαλείμματα, ο αγώνας μας για κάποιες διαφορετικές μουσικές προτάσεις συνεχίζεται και θα συνεχίζεται, σε πείσμα της σκουπιδοπαλίρροιας και των τσουνάμι ηλιθιότητας που ξεσπούν στο Ελλαδιστάν το ένα μετά το άλλο. Stand by!

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

The Flowers, Madness, and The Teardrop Explodes, 7-inch British Attack.

Η σημερινή ανάρτηση που κάπως καθυστερημένα καλωσορίζει ημερολογιακά το καλοκαίρι και τον γεμάτο ελπίδα μήνα Μάΐο είναι ξεχωριστή, και μουσικά θα προσπαθήσουμε να μπούμε στο "ηλιόλουστο" κλίμα.
   Αρχής γενομένης με τους The Flowers που μας έρχονται από τη Σκωτία. Είναι ένα new wave σχήμα της μετά-πάνκ εποχής και των αρχών της δεκαετίας του 80. Το "The Ballad of Miss Demeanour" είναι ένα από τα 2 σίνγκλ που κυκλοφόρησαν. Αν και ιδιαίτερα αξιόλογοι, κράτησαν λίγο. Το ομώνυμο κομμάτι 'The Ballad of Miss Demeanour' έχει μείνει στην ιστορία και για το λογοπαίγνιο που το συνοδεύει. Για τους....γνωρίζοντες την Αγγλική, η λέξη Demeanour σημαίνει "συμπεριφορά", ενώ Misdemeanour, σημαίνει παράπτωμα, κακή διαγωγή. Χαρακτηριστικό τους είναι η δυναμική και φρέσκια μουσική που μοιάζει σαν να φτιάχτηκε μόλις χτες, αν και βέβαια ουδεμία σχέση έχει με καινούργια σχήματα που μιμούνται εκείνο τον ήχο.

Πλήρης  στοίχιση
   Έπειτα έχουμε τους πασίγνωστους Madness (επίσης Βρετανοί) με τον φωτόδισκο "The Sun and the Rain", ο οποίος μουσικά κινείται στο γνώριμο στυλ του pop-ska-punk ήχου που χαρακτήρισε τους Madness από την αρχή. Εδώ έχουν δύο άρτια, αλλά και ταυτόχρονα διασκεδαστικά τραγούδια (ιδιαίτερα το "Fireball XL 5"), ίσως όχι τόσο γνωστά όσο τα "One Step Beyond", "My Girl", κ.α. Όμως σίγουρα θα σας βάλουν στον αισιόδοξο ρυθμό τους.


   Τέλος, οι Teardrop Explodes με το μετρημένο new wave νεο-ψυχεδελικό τους στυλ κλείνουν την τριάδα με τα 7ιντσα. Πρόκειται για το single "Reward" του 1980, ένα δυναμικό και δεμένο κομμάτι στην πρώτη πλευρά, πολύ κοντά στο ύφος του πρώτου τους δίσκου "Kilimanjaro" το οποίο είναι κοινά αποδεκτό ως ένα από τα πιο ωραία άλμπουμ της δεκαετίας του 1980. Στην δεύτερη πλευρά το 7ιντσο αυτό κρύβει ένα διαφορετικό και πιο σκοτεινό κομμάτι, το "Strange House in the Snow", που δείχνει μια άλλη πλευρά της δημιουργικότητας του Julian Cope και της παρέας του, στην οποία φαίνονται πως είχαν τη δυνατότητα να γράφουν και αρκετά αρτιστική και πολύπλοκη μουσική για "δύσκολα" αυτιά.
   Ελπίζουμε να σας αρέσει η επιλογή των τριών 7ιντσων δίσκων. Κάποιοι επιφανειακοί θόρυβοι που θα πέσουν στην αντίληψη σας είναι λόγω παλαιότητας, κοντεύουν δύο δεκαετίες που αυτά τα δισκάκια βρίσκονται στη δισκοθήκη μας...