Θοδωρής Μανίκας - Απόψε Φύγαμε (Minos, 1984)

   Πολυσχιδής και συμπαθέστατη φυσιογνωμία στην εγχώρια σκηνή, ο Θοδωρής Μανίκας καταφέρνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ν' απασχολεί  τα μουσικά δρώμενα κατά τις τρεις τελευταίες –τουλάχιστον– δεκαετίες. Με πολλές και ποικίλες ιδιότητες, είτε ως δημοσιογράφος και μουσικός παραγωγός, είτε ως στιχουργός και συνθέτης, εμφανίζεται κατά περιόδους στη δημοσιότητα με έναν τρόπο σεμνό και διόλου αυτάρεσκο, για να περάσει και πάλι στο παρασκήνιο όταν αυτός επιλέγει, ακριβώς όπως ένα υποβρύχιο βγαίνει στην επιφάνεια κατά άγνωστα διαστήματα και σε απρόβλεπτες τοποθεσίες…

   Σημειώνουμε ότι είναι γνωστός για τα –θεωρητικά– αντικρουόμενα και ασυμβίβαστα ακούσματά του από τους χώρους του λαϊκού τραγουδιού (φανατικός του Μανώλη Αγγελόπουλου και συνεργάτης του Γιώργου Μαργαρίτη), του rock, αλλά και της reggae (επίσης φανατικός του Bob Marley, ήταν ίσως ο μοναδικός Έλληνας που βρέθηκε στην κηδεία του στην Τζαμάικα το Μάιο του 1981, κατορθώνοντας με τα πολιτικά και συγκοινωνιακά δεδομένα της εποχής να παρακάμψει γραφειοκρατίες για να φτάσει εκεί μετά από έναν μαραθώνιο ενδιάμεσων προορισμών και αλλαγής 6-7 τουλάχιστον πτήσεων!).

   Ο δίσκος που έχετε σήμερα στη διάθεσή σας είναι αποτέλεσμα  της συνεργασίας του Θοδωρή με το σχήμα των «Απόψε Φύγαμε» σε μία εποχή που κάτι νέο έδειχνε να «κινείται» στην ελληνικά μουσική σκηνή, μετά από χρόνια μούχλας κι επανάληψης. Τα αποτελέσματα αυτής της κίνησης όπως αυτή εξελίχθηκε στα αμέσως επόμενα χρόνια (περίοδος 1985-1989 κυρίως), υπήρξαν κάποιες φορές καλαίσθητα και τις περισσότερες όχι, με τη συγκεκριμένη κυκλοφορία όμως ν’ ανήκει σίγουρα στην πρώτη κατηγορία.

   Με τον Θοδωρή λοιπόν στα φωνητικά και συμμετοχές όπως του Βαγγέλη Γερμανού, του Νίκου Πορτοκάλογλου, του Νίκου Ζιώγαλα και του David Lynch, ο δίσκος κινείται σε pop-rock μονοπάτια κυρίως, ενίοτε και με υποβόσκουσα blues και jazz ατμόσφαιρα. Αν μάλιστα επιθυμήσετε κάποια στιγμή ζεϊμπέκικο ή βαλς, κι αυτά εδώ θα τα βρείτε! Ομολογούμε δε ότι σε στιγμές μας έφερε στη μνήμη ακόμα και το ορόσημο Nightfly του Donald Fagen, από μια μουσικά και χρονικά κοντινή του εποχή.

   Για τους παραπάνω λόγους κι ακόμα άλλους που εσείς θ’ ανακαλύψετε, πιστεύουμε ότι είναι καιρός ο δίσκος αυτός ν’ ανασυρθεί σήμερα από τη λήθη, ως μια κατάθεση καλού μουσικού γούστου που τόσο σπανίζει στις μέρες μας.

Dreamer and the Full Moon, 2 LPs+12'' (1984-1986)

Στη σημερινή ανάρτηση αποφασίσαμε να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα προς τιμήν του πρόσφατα χαμένου Μάνου Ξυδούς και συγκεκριμένα στην προ Πυξ-Λαξ εποχή, τότε που σαν νεαρός μουσικός συμμετείχε σε ένα συγκρότημα του οποίου το χαρακτηριστικό στυλ θα επηρρέαζε ακόμα και τα μετέπειτα διάσημα "παιδιά" του Ξυδούς, τους Πυξ-Λαξ.

Φυσικά αναφερόμαστε στους Dreamer and the Full Moon, μια μπάντα έμπνευσης του Ξυδούς, που έπιασε τον ποπ ήχο της δεκαετίας του 80 και επιτυχώς τον προσάρμοσε αρχικά στα ελληνικά πρότυπα με το δίσκο "Sandrina" το 1984.

Σε αυτό το δίσκο όλοι οι συντελεστές λίγο-πολύ εμφανίζονται ως κουκουλοφόροι στο ομώνυμο βίντεο κλίπ, αλλά και στις πληροφορίες του δίσκου με ψεύτικα ονόματα, όπως Banana Moon: vocals, Captain Hook: guitar, Tsifoutis: guitar, Pirate Sam: bass, Napoleon Vonapartis: saxophone, Animal: drums, Giannis Tomaras: keyboards. Με επιφύλαξη υποθέτουμε πως ο Μάνος Ξυδούς ήταν ο Banana Moon!! Βέβαια από αυτό το δίσκο, προέκυψαν τα αξέχαστα ακούσματα, "Sandrina", "Mosquito NIght" με το χαρακτηριστικό ακορντεόν.

Στο δεύτερο δίσκο τους οι Dreamer and the Full Moon του 1986 και τίτλο "Never Give it Up", με τον Μάνο Ξυδούς στο παρασκήνιο έχοντας πια το ρόλο του παραγωγού ακολουθούν ακόμα μια πιο ποπ κατεύθυνση, σε ευρωπαϊκά και αμερικάνικα πρότυπα.

Ποπ δίσκος με όμορφα τραγούδια όπως το ομώνυμo "Never Give it Up", "Dreaming in the Night", "The Vagabond", κ.α. και με την κατάλληλη προώθηση θα μπορούσαν να είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό.

Τρίτη τους δισκογραφική προσπάθεια στην ίδια χρονιά, είναι ένα 12ιντσο single με τίτλο "Anne Frank" με τη συνεργασία του David Cross. Επειδή από πληροφορίες δεν βρήκαμε πολλές για αυτή τη συνεργασία, εικάζουμε πως πρόκειται για τον βιολονίστα των King Crimson (εποχής Larks Tongues in Aspic, Starless and Blible Black, Red). Ακόμη και σε αυτό το τελευταίο single είναι χαρακτηριστικός ο ήχος τους, εδώ τραγουδά και πάλι ο Ξυδούς. Στη δεύτερη πλευρα υπάρχει μια instrumental έκδοση του τραγουδιού. Σημειώνουμε και μια "παρατυπία" στο εξώφυλλο στην αναγραφή του ονόματος του group, είναι "Fool Moon" αντί για "Full Moon", την οποία και ακολουθήσαμε πιστά στο mp3.

Θα τα βρείτε όλα μαζί σε ένα αρχείο Ε Δ Ω


Επίσης, δείτε και το 'ανατρεπτικό' βίντεο κλιπ του "Sandrina"