Celloman - Aquador (SPI Records 2000)

-->Μουσικό όχημα του Ivan Hussey, εντελώς πρωτάκουστο στα μέρη μας. Υπνωτικά beat στρώνουν το δρόμο για βιολοντσέλο και απόκοσμα φωνητικά, γι’ αυτό που μοιάζει να είναι οι ύμνοι που αντηχούν στα υπόγεια ιερά μιας άγνωστης, ξεχασμένης Ασιατικής θρησκείας. Θα σας κερδίσει αμέσως, όπως κέρδισε κι εμάς ένα βροχερό απόγευμα του 2002 σε παμπ του Camden Town! Απολαύστε… Ε Δ Ω

VARIOUS - Rock 80's Vol.1,2,3 & 4 (Virgin Records, Compiled by Yiannis Petridis)

   Ακόμη και αν μοιάζει καθυστερημένη αυτή η ανάρτηση, πρόκειται ουσιαστικά για μια μουσική "βόμβα", μια μαζική παρουσίαση τεσσάρων (ναι "4") συλλογών των αρχών της δεκαετίας του 1980, της δεκαετίας του νεορομαντισμού και του new wave, της δεκαετίας του punk (καθυστέρησε στην Ελλάδα να έρθει 2-3 χρόνια). Πρόκειται για μια σειρά συλλογών-επιλογών του ιστορικού (για τα μουσικά δεδομένα) ραδιοφωνικού παραγωγού Γιάννη Πετρίδη σε συνεργασία με την (πολυεθνική πλέον) Virgin Records, της οποίας το πρώτο μέρος κυκλοφόρησε το 1980, το δεύτερο και το τρίτο μέσα στο 1981, και το τέταρτο και τελευταίο βγήκε το 1983. Η ύπαρξη και η αναγκαιότητα αυτής της συλλογής εκείνη την εποχή ήταν μεγάλη, γιατί η μουσική πληροφόρηση, πέρα από το ραδιόφωνο δεν ήταν αρκετή. Τα κρατικά κανάλια (2 με το ζόρι) δεν ασχολούντο με τα της ροκ μουσικής. Από μεριάς εντύπων κυρίως τα περιοδικά Ήχος και το Πόπ & Ρόκ κάλυπταν την πληροφόρηση του διψασμένου -για μουσική- κοινού. Οι τέσσερις αυτές συλλογές λοιπόν ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικές για την εποχή, σίγουρα γνώρισαν στο ελληνικό κοινό πολλά συγκροτήματα που αργότερα έμελλαν να κάνουν διεθνή καριέρα. Από την άλλη, μην ξεχνάμε πως μεγάλο μέρος αυτού του μουσικού είδους έμεινε στο περιθώριο σχεδόν ως σήμερα....

   Ένα προς ένα λοιπόν, απολαύστε τα 4 μέρη της συλλογής αυτής, αναπολήστε μαζί μας το όμορφο και πάντα νεανικό νεοκυματικό παρελθόν, και όσοι από εσάς δεν έχετε ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο, είναι ευκαιρία να το ανακαλύψετε μόνο με μερικά κλικ:


Πρώτος δίσκος, εν έτει 1980


Δεύτερος δίσκος την επόμενη χρονιά, 1981


Τρίτος δίσκος, και πάλι το 1981


Τέταρτος δίσκος, δύο χρόνια αργότερα, το 1983



 ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΕΔΩ

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ !!!!!

Φάντης Μπαστούνι και οι Άσσοι, Ζωντανά στο Θέατρο "Αμόρε" 11/02/1985 (bootleg)

   Ένα τέταρτο του αιώνα παρέμενε η συγκεκριμένη live ηχογράφηση κλεισμένη μέσα στο… χρονοσύρταρο (κυριολεκτικά) της ιστορίας! Ζωντανή ηχογράφηση από το θέατρο ΑΜΟΡΕ, στα πλαίσια του ανοίγματος της τότε κυβέρνησης στο ελληνόφωνο ροκ, γνωστότερο ως «ΗΧΟΙ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ». Βέβαια, υπάρχει κυκλοφορία σε βινύλιο με τον τίτλο αυτό, οι άθλιοι των εταιρειών όμως έβαλαν σε αυτήν studio ηχογραφήσεις…

   Έχουμε και λέμε λοιπόν: μετά από μια εκπληκτική πρώτη βραδιά των Φάντης Μπαστούνι, ο γράφων ενθουσιασμένος ενημέρωσε όσους φίλους και γνωστούς είχε για την εμπειρία του. Έτσι, κι επειδή και άλλοι είχαν κάνει το ίδιο, το μικρό θέατρο ήταν ασφυκτικά γεμάτο την δεύτερη βραδιά. Ως γνώστες της περιοχής –όντας κάτοικοί της–, τα μέλη της προαναφερθείσας συμμορίας παρέκαμψαν την κοσμοσυρροή μέσω μιας πονηρής πίσω πόρτας, για να βρεθούν ακριβώς επί σκηνής, εφοδιασμένοι μάλιστα με ένα δημοσιογραφικό κασετόφωνο που ευθύνεται για την παρούσα ηχογράφηση! Η ενέργεια του κοινού ήταν τεράστια από τα πρώτα κιόλας λεπτά της συναυλίας, ενώ σιγά-σιγά όλο και περισσότεροι θεατές ανέβαιναν για χορό επί σκηνής, ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος. Ο αυθόρμητος συνωστισμός οδήγησε σύντομα σε βλάβες στα καλώδια και τα ηχεία, με αποτέλεσμα να υπάρξουν δύο τουλάχιστον ημίωρες διακοπές. Όμως, η αγάπη του κόσμου ήταν τόση, που κανείς δεν εγκατέλειψε τη σκηνή μέχρι να διορθωθούν τα προβλήματα, για να συνεχιστεί ένα όργιο κεφιού, χορού και αγνής rock’n’roll διασκέδασης!

   Αδιάψευστος μάρτυρας των παραπάνω τα τραγούδια που θα συναντήσετε εδώ, κάποια απ’ τα οποία λόγω του γενικού ορυμαγδού στάθηκε δύσκολο να ταυτοποιηθούν – οποιαδήποτε βοήθεια πάνω στο θέμα καλοδεχούμενη… ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ λοιπόν το ανεπανάληπτο αυτό άκουσμα από τον μακρινό Φεβρουάριο του 1985, καθώς ακόμα πιο αναπάντεχα posts βρίσκονται καθ’ οδόν για το blog!

The Deviants, "Ptoof!" 1968

   Είναι... "άγριοι" και έρχονται για να "διαφθείρουν τα παιδιά σας".............χεχεχε, από τα τέλη της δεκαετίας του '60, ιδού οι Deviants, ένα συγκρότημα άγριας και αρχέγονης ψυχεδέλειας από την Μεγάλη Βρετανία που εκείνο τον καιρό θεωρήθηκε ως κάτι το τελείως διαφορετικό σε σχέση με τα φοβερά και τρομερά ονόματα (Pink Floyd, Beatles, κ.α) κι αυτό γιατί τα θέματά τους δεν ήταν τα συνηθισμένα. Ήταν αντιδραστικοί και παρέκλιναν αρκετά από τις νόρμες της τότε κοινωνίας (το λέει και το όνομά τους, "οι παρεκλίνοντες").
   Φυσικά οι καιροί πέρασαν και έχουμε δεί κάμποσες "αγριάδες" από πάμπολλα άλλα συγκροτήματα και πάμπολλα άλλα είδη της ροκ να ξεφυτρώνουν. Όμως αυτοί οι φίλοι εδώ εν μέσω της επανάστασης των λουλουδιών και... των ηθών έδωσαν το "παρών" σε μια εποχή που υποσχόταν πολλά περισσότερα από τη σημερινή, πολλά από αυτά τα ξοδέψαμε στο δρόμο. Οι .... "Παραστρατημένοι" βρίσκονται Ε Δ Ω.

Cabaret Voltaire, Red Mecca 1981 (cd Reissue 1990)

Για τους Cabaret Voltaire από το Sheffield θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι από τα πρώτα industrial σχήματα μετά τους Throbbing Gristle, και οι οποίοι επηρέασαν γενιές επί γενεών. Πήραν το όνομά τους από ομώνυμο κλάμπ της εποχής του ντανταϊστικού κινήματος. Το Red Mecca του 1981 είναι το τρίτο τους κατά σειρά, ίσως το πιο ώριμο και για πολλούς το καλύτερό τους. Κάπου εκεί μετά τη γέννηση του punk και το ανάθρεμμα του new wave υπάρχουν και τα πρώτα post punk-industrial σχήματα. Όχι πως το εν λόγω άλμπουμ, τρίτο κατά σειρά, και οι Cabaret Voltaire έχουν ξεφύγει κατά πολύ από το new wave. Είναι πολύ και new και wave, για να παίξουμε με τον όρο, απλά λείπει ο ρομαντισμός και η παθητικότητα (τα οποία δεν τα θεωρούμε αρνητικά) των άλλων συνηθισμένων συγκροτημάτων του είδους. Εδώ ο ήχος – όπως και είναι χαρακτηριστικό στους CV διατηρεί το βάθος, αλλά κρατάει τα minimal στοιχεία – σε σημείο μάλλον που γίνεται δημιούργημα κυνικό απέναντι στην εποχή του, την καθημερινότητα, την ζωή στην πόλη. Οι κιθάρες είναι μεταλλαγμένες, ακόμα και τα συνθεσάϊζερ μιμούνται ήχους, φωνές, της καθημερινότητας, και όπου λέμε «καθημερινό» εννοούμε «urban». Είναι σαν κάποιος να ονειρεύεται και να εκπέμπει τα όνειρά του σε ραδιο-τηλεοπτικά κύματα. Η μουσική είναι «δύσκολη» και στρεβλωμένη για το κοινό αυτί, αλλά το Red Mecca δεν είναι ένας κοινός δίσκος, είναι ένα άλμπουμ που θα το άκουγες άνετα πριν ή μετά το Desire των Tuxedomoon, γιατί απλά θα το έβρισκες το ίδιο ατμοσφαιρικό και σκοτεινό….Με αυτά τα χαρακτηριστικά, ο ακροατής συνειδητοποιεί πως δεν φτιάχτηκε για να ακούγεται σε πάρτυ και ξεφαντώματα, αλλά σε στιγμές όπου ο καθένας από μας μένει μόνος με τον εκσυγχρονισμένο και τεχνολογικά καταρτισμένο πλέον εαυτό του…. Αν ποτέ μένει….
Πόσο ελάχιστα ξένο ακούγεται στην εποχή μας των κινητών τηλεφώνων και των Η/Υ ένα τέτοιο διαμάντι? Ποιος αλήθεια θα μπορούσε να φανταστεί τα κρυμμένα ηχοτοπία ανάμεσα στα καλώδια και τις κενές νότες ενός συνθεσάϊζερ και των προηχογραφημένων samples? Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν είναι ακριβώς ονειρικό, είναι ένας νέος γενναίος κόσμος και είναι ένας ατέλειωτος εφιάλτης.
Γιαυτό ακούστε το και ….. “Spread the virus”. Ένα άκουσμα από Ε Δ Ω δεν είναι αρκετό.

X-Ray Spex, Germfree Adolescents 1978 (2001 LP Reissue)

   Αυτός ο δίσκος είναι, κατά τη γνώμη μας, το πιο ξεκάθαρο σημείο αναφοράς του τέλους της punk περιόδου στη Βρετανία και η αρχή του new wave. Η οπτική των X-Ray Spex πάνω στη νέα χαοτική εποχή που ανατέλλει μέσα από τα καθαγιασμένα συντρίμμια της παλιάς, συνοψίζεται σε αυτό το δίσκο μαζί με την αντικονφορμιστική τέχνη και τον αντι-καταναλωτισμό (Τι επίκαιρο που είναι, μέχρι και τις μέρες μας και στο μέλλον…). Η χαρακτηριστικά γεμάτη φεμινιστική ειρωνεία κραυγή της Poly Sterene κυριαρχεί σε ολόκληρο το δίσκο, σαν να φωνάζει: «όχι στον ψεύτικο κόσμο και την αψεγάδιαστη πλαστή πραγματικότητα», «όχι στην εκπόρνευση για διαφήμιση και εκμετάλλευση – κυρίως των γυναικών», «ναι στην ατέλεια της ανθρώπινης ύπαρξης».

   Την πρώτη φορά που ακούει κάποιος τους X-Ray Spex σίγουρα νοιώθει μια διαφορετική punk αισθητική και ένα αλλιώτικο ρυθμό να περνάει μέσα από την σπονδυλική του στήλη. Τα φωνητικά αυτά σε στοιχειώνουν για πάντα, δεν ξεχνάς ποτέ αυτόν τον ήχο…..

   Μια ανατριχίλα με νοήματα είναι λοιπόν αυτός ο δίσκος, πιο επίκαιρος από ποτέ. Έστω και στην επανέκδοση του 2001, είναι κάτι που πρέπει να το μοιραστείς και να το περάσεις στις επόμενες γενιές.

  

ΤΟΥ… ΚΙΤΣ Η ΜΑΝΑ!!

Αρκετά δυσεύρετη πια, συλλογή-φωτογραφία για το τι αποτελούσε ελληνόφωνη ποπ στα τέλη των 70s. Μπορεί σήμερα κάθε καρυδιάς καρύδι να δηλώνει ποπ-σταρ στον τόπο μας, όμως εκείνη την εποχή, ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού – που είχε ακρωτηριαστεί μάλιστα ύστερα από εργατικό ατύχημα! Σε κάθε περίπτωση, γραφικοί μέσα στην «αθωότητα» μιας εποχής που από τη μια έβλεπε τη λαίλαπα του σκυλάδικου να γεννιέται και από την άλλη μόλις αποχαιρετούσε τη σοβαροφάνεια του μεταπολιτευτικού πολιτικού τραγουδιού, οι καλλιτέχνες του παρόντος δίσκου δίνουν οπωσδήποτε ένα κάποιο στίγμα…


Όλοι λοιπόν στην πέρα-δώθε πίστα !!!!!!

ΕΝΑΣ ΔΙΣΚΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟ....

   Δίσκος-μυστήριο. Διασκευές επιτυχιών των Roxy Music, Genesis, Ramones αλλά και συμμετοχών στη Eurovision, όλες χρονολογούμενες κάπου στο τέλος της δεκαετίας του ’70, από το παντελώς άγνωστο συγκρότημα (;) Ripper. Τα πράγματα περιπλέκει το γεγονός ότι πρόκειται –σύμφωνα με το οπισθόφυλλο– για κυκλοφορία κάποιας Σαλονικιώτικης εταιρείας, ονόματι VERAN, ενώ πολυετείς αναζητήσεις στο διαδίκτυο για οποιοδήποτε επιπλέον στοιχείο παραμένουν για σειρά ετών άκαρπες.
   Όποιος γνωρίζει περισσότερα σχετικά με το θέμα, παρακαλούμε να μας ενημερώσει! Και κάτι ακόμα: ο δίσκος αγοράστηκε το 1990 έναντι ευτελούς αντιτίμου από το ισόγειο με τα μεταχειρισμένα του Happening στην Τρικούπη, πόσοι άραγε θυμούνται ακόμα το κατάστημα;


Ακούστε τον μυστήριο δίσκο Ε Δ Ω.

She Was Made For....Loving

   Γνωστές ανά την υφήλιο οι δραστηριότητες και οι επιδόσεις της κυρίας Staller. Πόσοι όμως έχουν ξανακούσει για τις ικανότητές της στο τραγούδι; Μικρόφωνο το ένα, μικρόφωνο και τ’ άλλο θα παρατηρήσουν οι κακεντρεχείς, ιδού όμως μια ευκαιρία να σχηματίσετε προσωπική γνώμη, μέσα από έναν δίσκο της από το 1979, εντελώς σύμφωνο στο πνεύμα και την αποστολή του παρόντος blog!

Θα την συναντήσετε Ε Δ Ω

"Παντρέψου τη γριά...."

Επειδή δεν είναι εύκολο να ανεβάζει κανείς συχνά θέματα στο blog, έστω και με τέτοια καυτή επικαιρότητα, δηλαδή "μπουρδέλο" επικαιρότητα, καμιά φορά δανείζεται θέματα από youtube, εφημερίδες, κτλ. Εν αναμονή του πρώτου μας μουσικού link - πραγματικά δικού μας και όχι δανεικού που θα αρέσει σε πολλούς, παραθέτουμε από τη σημερινή (26/5/2010) Ελευθεροτυπία το πολύ ωραίο άρθρο του Ανδρέα Ρουμελιώτη με τίτλο "Παντρέψου τη γριά...." με χιουμοριστική και ταυτόχρονα γλυκόπικρη οπτική σχετικά με το συνταξιοδοτικά-ασφαλιστικά-εργασιακά μέτρα που εξαγγέλουν οι σημερινοί "σωτήρες" μας.
Όμως, διαβάστε... διαβάστε...

ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ, ρατσιστικό, σαδιστικό και εκδικητικό είναι το πρώτο από τα έξι νέα σκληρά μέτρα που πρότειναν οι χορτασμένοι γραφειοκράτες της Κομισιόν για το Ασφαλιστικό και η κυβέρνηση φέρεται να το έχει αποδεχθεί.
Να καταργηθεί, λέει, η σύνταξη χηρείας κάτω των 50 ετών!

ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ, πρέπει αναγκαστικά να παντρευτείς συνομήλικη ή μεγαλύτερή σου. Διότι αν πάρεις, σε δεύτερο γάμο, όπως κάθε σύγχρονος 50άρης μια 20άρα κουκλάρα, της κάνεις δυο-τρία παιδιά και στα 60 σου (φτου φτου φτου!) αποθάνεις ξαφνικά, θα μείνουν στον δρόμο χωρίς σύνταξη η νεαρά χήρα και τα ορφανά.

ΕΠΕΙΔΗ λοιπόν ο παλιμπαιδίζων 50άρης πουρέιτζερ οφείλει να είναι και ώριμος, δεν θα ρισκάρει στο εξής να στεφανώσει την 20άρα. Ή θα παραμείνει στον, εδώ και μια 30ετία, λευκό γάμο του με τη συνομήλικη συμφοιτήτριά του ή αν χωρίσει και ξαναέχει κάποτε ανάγκη από συντροφιά θα παντρευτεί τη γριά! Αναγκαστικά...

«ΝΑ πάει να δουλέψει! Δεν μπορεί να συντηρεί το κράτος μια ζωή την 20-30-40άρα...». Τι μου λες! Και τα περί... «ανταποδοτικότητας της σύνταξης» πού πήγανε; Δουλεύω σαν χαμάλης 35-40 χρόνια, σου πληρώνω φουλ εισφορές, κωλοκράτος, και με το που βγαίνω στη σύνταξη (φτου φτου φτου!) τα κακαρώνω: γιατί με τιμωρείς που παντρεύτηκα νέα γυναίκα και όχι 50άρα; Ή μάλλον δεν με τιμωρείς, αλλά μου κλέβεις τα λεφτά που σου είχα εμπιστευτεί να μαζεύεις στον δικό μου κουμπαρά!

ΒΕΒΑΙΩΣ ένα κράτος που δεν θα είχε βασικές του αρχές τον ηλικιακό ρατσισμό, την εκδικητικότητα και τον σαδισμό θα μπορούσε να φροντίζει κατά περίπτωση. Πόσων ετών είναι η σύζυγος του μακαρίτη; Τριανταπεντάρα - σαραντάρα; Αν είναι άνεργη και έχει 3-4 ανήλικα παιδιά θα πάρει ολόκληρη τη σύνταξη φυσικά. Αν έχει μόνο ένα, θα μπορούσε το παιδί να πάρει τη μισή σύνταξη για να σπουδάσει, αφού η ευνομούμενη πολιτεία προσφέρει κατά προτεραιότητα στη νεαρά χήρα μια δουλειά. Ετσι, για να μη γίνει από μικρό κορίτσι συνταξιούχος και μαραζώσει. Να γνωρίσει και κάναν άνθρωπο, να ξαναφτιάξει τη ζωή της.

ΚΑΠΟΙΟΣ μπορεί να ισχυριστεί πως το προτεινοεπιβαλλόμενο μέτρο θα αποτρέψει τις αλφαδιασμένες δίμετρες Ρωσίδες, Ουκρανές κ.ο.κ. που υπηρετούν ηλικιωμένο να τους παντρεύονται και αφού έχουν συμπληρώσει τρία χρόνια γάμου, όπως προβλέπει ο νόμος, να παίρνουν τη σύνταξη του μακαρίτη και εν συνεχεία να επιστρέφουν με τον παίδαρο, τον γκόμενο, στη Μολδαβία.

ΜΑΓΚΙΑ του παππού! Ακόμη κι αν πιάστηκε πρώτη φορά κορόιδο στα στερνά. Αμα του έδιναν προνοιακή - χαριστική σύνταξη, ΟΚ, να μην την κληρονομήσει η Μολδαβή. Αν όμως δούλεψε φουλ 3-4 δεκαετίες και η σύνταξή του ήταν ανταποδοτική, δικά του τα λεφτά, είχε δικαίωμα να τ' αφήσει όπου αγαπούσε και βολευόταν· στις πουτάνες.

ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΣ, για να μην κατηγορηθούμε ως φαλλοκράτες, δεν έχει κανένα δικαίωμα το κράτος να κόψει τη σύνταξη του 40χρονου άνεργου χήρου στιγματίζοντάς τον σαν ζιγκολό... Η 65χρονη εκλιπούσα εργάστηκε με ζήλο επί 37 συναπτά έτη στο Δημόσιο και επέλεξε αυτόν τον νεαρό για σύζυγό της. Ποιο ελληνικό συνταγματικό ή ευρωπαϊκό δικαστήριο θα αποφανθεί πως «αν η εκλιπούσα άφηνε πίσω της έναν 50άρη, εκείνος θα δικαιούνταν τη σύνταξή της, ενώ αντιθέτως ο 40άρης τής έπεφτε μικρός»;

ΥΓ.1 Αν ο άνεργος 40άρης σύζυγος της εκλιπούσης είναι ανάπηρος σε καροτσάκι ή καρκινοπαθής και πάλι δεν θα δικαιούται σύνταξη; Επειδή δεν πρόλαβε να γίνει 50άρης;...

ΥΓ.2 Αντιστοίχως, αν η όμορφη νεαρά χήρα έχει ανάπηρο παιδί δεν θα πάρει τη σύνταξη του άνδρα της γιατί διέπραξε το έγκλημα να είναι όμορφη και νεαρά;
(από την Ελευθεροτυπία της Τετάρτης 26 Μαΐου)