Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

"Παντρέψου τη γριά...."

Επειδή δεν είναι εύκολο να ανεβάζει κανείς συχνά θέματα στο blog, έστω και με τέτοια καυτή επικαιρότητα, δηλαδή "μπουρδέλο" επικαιρότητα, καμιά φορά δανείζεται θέματα από youtube, εφημερίδες, κτλ. Εν αναμονή του πρώτου μας μουσικού link - πραγματικά δικού μας και όχι δανεικού που θα αρέσει σε πολλούς, παραθέτουμε από τη σημερινή (26/5/2010) Ελευθεροτυπία το πολύ ωραίο άρθρο του Ανδρέα Ρουμελιώτη με τίτλο "Παντρέψου τη γριά...." με χιουμοριστική και ταυτόχρονα γλυκόπικρη οπτική σχετικά με το συνταξιοδοτικά-ασφαλιστικά-εργασιακά μέτρα που εξαγγέλουν οι σημερινοί "σωτήρες" μας.
Όμως, διαβάστε... διαβάστε...


ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ, ρατσιστικό, σαδιστικό και εκδικητικό είναι το πρώτο από τα έξι νέα σκληρά μέτρα που πρότειναν οι χορτασμένοι γραφειοκράτες της Κομισιόν για το Ασφαλιστικό και η κυβέρνηση φέρεται να το έχει αποδεχθεί.
Να καταργηθεί, λέει, η σύνταξη χηρείας κάτω των 50 ετών!

ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ, πρέπει αναγκαστικά να παντρευτείς συνομήλικη ή μεγαλύτερή σου. Διότι αν πάρεις, σε δεύτερο γάμο, όπως κάθε σύγχρονος 50άρης μια 20άρα κουκλάρα, της κάνεις δυο-τρία παιδιά και στα 60 σου (φτου φτου φτου!) αποθάνεις ξαφνικά, θα μείνουν στον δρόμο χωρίς σύνταξη η νεαρά χήρα και τα ορφανά.

ΕΠΕΙΔΗ λοιπόν ο παλιμπαιδίζων 50άρης πουρέιτζερ οφείλει να είναι και ώριμος, δεν θα ρισκάρει στο εξής να στεφανώσει την 20άρα. Ή θα παραμείνει στον, εδώ και μια 30ετία, λευκό γάμο του με τη συνομήλικη συμφοιτήτριά του ή αν χωρίσει και ξαναέχει κάποτε ανάγκη από συντροφιά θα παντρευτεί τη γριά! Αναγκαστικά...

«ΝΑ πάει να δουλέψει! Δεν μπορεί να συντηρεί το κράτος μια ζωή την 20-30-40άρα...». Τι μου λες! Και τα περί... «ανταποδοτικότητας της σύνταξης» πού πήγανε; Δουλεύω σαν χαμάλης 35-40 χρόνια, σου πληρώνω φουλ εισφορές, κωλοκράτος, και με το που βγαίνω στη σύνταξη (φτου φτου φτου!) τα κακαρώνω: γιατί με τιμωρείς που παντρεύτηκα νέα γυναίκα και όχι 50άρα; Ή μάλλον δεν με τιμωρείς, αλλά μου κλέβεις τα λεφτά που σου είχα εμπιστευτεί να μαζεύεις στον δικό μου κουμπαρά!

ΒΕΒΑΙΩΣ ένα κράτος που δεν θα είχε βασικές του αρχές τον ηλικιακό ρατσισμό, την εκδικητικότητα και τον σαδισμό θα μπορούσε να φροντίζει κατά περίπτωση. Πόσων ετών είναι η σύζυγος του μακαρίτη; Τριανταπεντάρα - σαραντάρα; Αν είναι άνεργη και έχει 3-4 ανήλικα παιδιά θα πάρει ολόκληρη τη σύνταξη φυσικά. Αν έχει μόνο ένα, θα μπορούσε το παιδί να πάρει τη μισή σύνταξη για να σπουδάσει, αφού η ευνομούμενη πολιτεία προσφέρει κατά προτεραιότητα στη νεαρά χήρα μια δουλειά. Ετσι, για να μη γίνει από μικρό κορίτσι συνταξιούχος και μαραζώσει. Να γνωρίσει και κάναν άνθρωπο, να ξαναφτιάξει τη ζωή της.

ΚΑΠΟΙΟΣ μπορεί να ισχυριστεί πως το προτεινοεπιβαλλόμενο μέτρο θα αποτρέψει τις αλφαδιασμένες δίμετρες Ρωσίδες, Ουκρανές κ.ο.κ. που υπηρετούν ηλικιωμένο να τους παντρεύονται και αφού έχουν συμπληρώσει τρία χρόνια γάμου, όπως προβλέπει ο νόμος, να παίρνουν τη σύνταξη του μακαρίτη και εν συνεχεία να επιστρέφουν με τον παίδαρο, τον γκόμενο, στη Μολδαβία.

ΜΑΓΚΙΑ του παππού! Ακόμη κι αν πιάστηκε πρώτη φορά κορόιδο στα στερνά. Αμα του έδιναν προνοιακή - χαριστική σύνταξη, ΟΚ, να μην την κληρονομήσει η Μολδαβή. Αν όμως δούλεψε φουλ 3-4 δεκαετίες και η σύνταξή του ήταν ανταποδοτική, δικά του τα λεφτά, είχε δικαίωμα να τ' αφήσει όπου αγαπούσε και βολευόταν· στις πουτάνες.

ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΣ, για να μην κατηγορηθούμε ως φαλλοκράτες, δεν έχει κανένα δικαίωμα το κράτος να κόψει τη σύνταξη του 40χρονου άνεργου χήρου στιγματίζοντάς τον σαν ζιγκολό... Η 65χρονη εκλιπούσα εργάστηκε με ζήλο επί 37 συναπτά έτη στο Δημόσιο και επέλεξε αυτόν τον νεαρό για σύζυγό της. Ποιο ελληνικό συνταγματικό ή ευρωπαϊκό δικαστήριο θα αποφανθεί πως «αν η εκλιπούσα άφηνε πίσω της έναν 50άρη, εκείνος θα δικαιούνταν τη σύνταξή της, ενώ αντιθέτως ο 40άρης τής έπεφτε μικρός»;

ΥΓ.1 Αν ο άνεργος 40άρης σύζυγος της εκλιπούσης είναι ανάπηρος σε καροτσάκι ή καρκινοπαθής και πάλι δεν θα δικαιούται σύνταξη; Επειδή δεν πρόλαβε να γίνει 50άρης;...

ΥΓ.2 Αντιστοίχως, αν η όμορφη νεαρά χήρα έχει ανάπηρο παιδί δεν θα πάρει τη σύνταξη του άνδρα της γιατί διέπραξε το έγκλημα να είναι όμορφη και νεαρά;
(από την Ελευθεροτυπία της Τετάρτης 26 Μαΐου)

Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Όλα και λίγα λες...

ΑΝΤΙ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟΥ…

   Εποχή εκπόρνευσης λοιπόν! Εποχή συνωστισμού για το τι θα ξεπουληθεί γρηγορότερα – και όχι αναγκαία στην καλύτερη τιμή. Εποχή ακόμα ξεπεσμού και αποκοπής από κάθε αξία (what is this?) που θα μπορούσε να ανακόψει τη διαδικασία της πώλησης. Είναι όλοι έτοιμοι στη γραμμή εκκίνησης και οι παρωπίδες είναι καλά στερεωμένες στα πλαϊνά του κρανίου.
   Με την πορνεία –να διευκρινίσουμε– δεν έχουμε πρόβλημα («θέμα» είναι η έκφραση της μόδας): και σπίτια έχει συντηρήσει και παιδιά έχει ενίοτε αναθρέψει. Αυτό που όμως μας εκπλήσσει συνεχώς είναι η πρακτική του short-sell (πούλα ακόμα κι αυτό που δεν έχεις) με ρυθμό αστραπής, πατώντας πάνω σε οποιονδήποτε και καταπατώντας το κάθε τι. Η αίσθηση του γελοίου μεταλλάσσεται καθημερινά και τα εσώρουχα πέφτουν διαρκώς χαμηλότερα. Η στάθμη των σκοτεινών νερών ανεβαίνει ασταμάτητα, σβήνοντας τη γραμμή του ορίζοντα από το οπτικό πεδίο.
   Γι’ αυτά λοιπόν νιώσαμε την ανάγκη να δώσουμε το παρόν. Δεν γινόμαστε τιμητές των πάντων, ούτε και κλαψομούνηδες με τα χάλια του οποιουδήποτε περίγυρου. Καταγράφουμε όμως τα χρονικά της διαπόμπευσης όσων με καμάρι παρελαύνουν στην πασαρέλα του ευνουχισμού, αφήνοντας πίσω τους μια γυαλιστερή, ευδιάκριτη γραμμή σάλιου. Και είναι πολλοί και πολλές…
   Παράλληλα, δίνουμε προς κοινή χρήση πολιτιστικές αναφορές του παρελθόντος μας, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και την ετερόκλητη φύση τους δίνουν τις συντεταγμένες της παρουσίας μας ανάμεσά σας.
   Ποιοι είμαστε; Πόσοι; Μαντέψτε το βρε! Εμείς κρατάμε προβολείς και φωτίζουμε τα ζώα της μορφωτικής μας νύχτας, μπας και τα στραβώσουμε και τα πετύχετε στο σημάδι.
   Βουρ!

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Γειά σας!
Σύντομα θα ακολουθήσει το πρωτο επίσημο ποστ/μανιφέστο του ηλεκτρονικού μας φανζίν।
Ελπίζουμε πως θα ανεβάζουμε συχνά κείμενα και υλικό...